ปี พ.ศ. ๒๕๔๑ มีกะเทยและชายรักชายเป็นผู้ติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์รายใหม่เข้ามายังชมรมเพื่อนวันพุธ ชมรมผู้ติดเชื้อเอชไอวีของสภากาชาดไทยจำนวนมาก แต่ในเวลาดังกล่าวกลับไม่มีกิจกรรมจากทั้งภาครัฐและองค์กรเอกชนที่ทำงานกับกลุ่มกะเทยและชายรักชายเลย อาสาสมัครเริ่มรวมตัวกันในการให้ความรู้ด้านการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีรายใหม่กับกลุ่มกะเทยและชายรักชาย ในช่วงเวลาดังกล่าวก็มีการนำเสนอภาพลักษณ์ของกลุ่มคนที่แตกต่างไปจากหญิงชายรักต่างเพศในมุมเป็นพวกคนที่นิยมความรุนแรง ทำร้ายร่างกายจนเกิดการฆาตกรรมตามหน้าหนังสือพิมพ์และสื่อสาธารณะ อาสาสมัครจึงจัดเสวนาปัญหาด้านเพศ ซึ่งมีผู้เข้าร่วมถึง ๒๐๐ คน จากเวทีดังกล่าวผู้สนใจกิจกรรมสาธารณะรวมตัวกันตั้ง “ชมรมเส้นทางสีรุ้ง” ในปี พ.ศ. ๒๕๔๒